LEFT MY HEART 8.doc

ZAGUBIONE SERCA
ROZDZIAŁ VIII


Harry przebudził się roztrzęsiony, z czyjąś dłonią naciskającą mocno na jego usta. Próbował podnieść się z łóżka, ale ktoś popchnął go na nie z powrotem. Usłyszał szeptane zaklęcie, a potem ujrzał różdżkę rzucającą światło na twarz intruza.
Malfoy. Trzymał palec na ustach, sygnalizując tym, aby Harry był cicho. Zabrał rękę i wyszeptał kolejne zaklęcie, po czym zatoczył różdżką wokół pokoju. Mały, błyszczący punkcik pojawił się w rogu, blisko sufitu. Harry zmrużył oczy i sięgnął po okulary. Ślizgon ponownie coś szepnął i na końcu jego różdżki pojawiła się bańka światła. Przepłynęła przez pokój i otoczyła punkt w kącie.
— Mugolski podsłuch — powiedział Malfoy cicho. — CIA lubi ich używać, ponieważ mamy skłonność do oczekiwania magicznych metod inwigilacji. Teraz nas nie usłyszą. „Inwigilacja”, pomyślał Harry, przypominając sobie poranną rozmowę z Fallinem. — Jak długo to tutaj jest?
— Dosyć gadania — rzucił Malfoy. — Teraz to nieistotne. Harry, musisz natychmiast wyjechać. Grozi ci wielkie niebezpieczeństwo. — Wstał, wyciągnął rękę i pomógł Harry’emu podnieść się z łóżka. Ślizgon ciągle miał na sobie to samo ubranie, co wcześniej, mimo że był już środek nocy.
— Co? — zapytał Harry, zszokowany. Czy to sen? Jeśli tak, to przynajmniej śniło mu się coś nowego.
Malfoy wyciągnął z kieszeni swoją srebrną bransoletkę i położył ją na nocnym stoliku.
— To świstoklik. Zaczarowałem go tak, aby działał wyłącznie dla ciebie, gdy tylko go dotkniesz. — Ton jego głosu był naglący i inny niż kiedykolwiek wcześniej. — Przeniesie cię przez bariery ochronne, prosto do mojego mieszkania. Tam będziesz bezpieczny.
— Co się dzieje? — spytał Harry.
— Nie mogę tu dłużej zostać — odparł Draco. — Spakuj wszystko, co nie powinno trafić w niepowołane ręce i użyj światoklika. Pospiesz się.
Jeszcze przez moment patrzył na Harry’ego, po czym aportował się z cichym trzaskiem.
Dobrą chwilę Potter nie mógł się ruszyć. Nie miał żadnego powodu, aby ufać Malfoyowi, a tak trudno było uwierzyć, że to właśnie on znajduje się w niebezpieczeństwie. Wspomnienie tonu Ślizgona pobudziło go jednak do działania. Wszystko, co mógł znaleźć, wepchnął do plecaka. Włączył lampkę i rozejrzał się dokoła, aby sprawdzić, czy nie zapomniał o niczym ważnym.
„Różdżka. Gdzie jest różdżka? Była w płaszczu.” Przypomniał sobie, że zdjął go i gdzieś rzucił. „Łazienka!” Znalazł go na podłodze przy toalecie i wyjął z niego zgubę.
I właśnie wtedy usłyszał wyraźny dźwięk aportacji dwóch ludzi. Cicho rzucił na siebie zaklęcie niewidzialności i zerknął przez uchylone drzwi. W środku znajdowały się dwie zakapturzone osoby, przemierzające teraz jego pokój.
— Nasz wywiad doniósł, że tu jest — syknęła jedna z nich.
— Być może jeszcze jest — odparła druga. Głos wydał się Harry’emu dziwnie znajomy. Przycisnął do piersi plecak i podkradł się bliżej. Jeśli nie będzie ruszał się zbyt szybko, nie zauważą go. Musiał jedynie dotrzeć do leżącej na stoliku bransoletki.
Mężczyźni zaczęli przeszukiwać pokój, energicznie zrzucając z łóżka pościel i wysuwając szuflady z komody. Harry wykonał kolejny ostrożny krok do przodu. Czego mogli szukać poza nim samym? Działał teraz pod wpływem adrenaliny i zachowywał emocjonalny dystans, na myślenie będzie mnóstwo czasu później. W tej chwili najważniejsze było skoncentrowanie się na ucieczce. Srebro zdawało się błyszczeć w świetle lampy, przywołując go do siebie.
— Sprawdź łazienkę — polecił jeden z intruzów.
Harry zamarł, stojąc tylko o krok od świstoklika. Mężczyzna znajdował się dokładnie na jego drodze, a Potter nie mógł się z niej usunąć, nie zwracając na siebie jego uwagi. Gryfon zebrał siły i spróbował skupić myśli, szybko przeglądając w głowie listę defensywnych zaklęć, które najlepiej działałyby na tak niewielką odległość. Jego umysł okazał się wyjątkowo pusty.
— Sir, proszę spojrzeć! — Mężczyzna zatrzymał się nagle i wskazał na nocny stolik.
Bransoletka, pomyślał Harry, czując dreszcz lęku.
— Tak — odparł drugi z nich. — To naprawdę bardzo interesujące — dodał. Wydobył z szaty różdżkę i wskazał nią na podarek od Malfoya, wypowiadając jednocześnie: — Accio.
Harry bez zastanowienia zanurkował przed siebie, łapiąc bransoletkę w powietrzu. Tuż przed okropnym skrętem jelit, tuż przed tym, jak pokój wokół niego zniknął, na ułamek sekundy spojrzał w twarz Lucjusza Malfoya.
Moment później stał w pokoju Draco, zasapany i uczepiony własnego plecaka, z ciągle wyciągniętą przed siebie ręką trzymającą świstoklik.
Ślizgon stał obok kanapy i wyglądał, jakby właśnie skończył nerwową przechadzkę. Zesztywniał, kiedy zobaczył Harry’ego.
Przez chwilę wpatrywali się w siebie. Potter był zbyt zszokowany, aby cokolwiek powiedzieć.
Malfoy wydał z siebie zduszony dźwięk i rzucił się gwałtownie do przodu. Harry upuścił plecak, bransoletkę i różdżkę, i zorientował się, że jego ramiona są pełne.
Draco całował go, trzymając kurczowo i drżąc.
— Och, Boże! Myślałem, że cię straciłem — szeptał tuż przy wargach Harry’ego.
— Skąd wiedziałeś? — zapytał Potter, przyciągając go bliżej i próbując się uspokoić.
Serce łomotało mu jak szalone. Jeśli Malfoy tak się przeraził, musiał wiedzieć, na co się szykuje. Pierwszy raz od lat Harry zadał sobie pytanie, czy aby o włos nie uniknął śmierci lub czegoś gorszego.
— Byłem przerażony — powiedział Draco. — Och, Boże... — powtórzył i pocałował go jeszcze raz, tak gwałtownie, że ich zęby stuknęły o siebie. — Przepraszam — szepnął mu prosto w usta. — Tak bardzo przepraszam, że cię odpychałem.
— Jestem tu — odpowiedział Harry i przytulił Malfoya mocno. — Jestem tu i wszystko ze mną w porządku.
Draco utopił się w jego ramionach, oplótł rękami szyję i łkał cicho, gdy Harry odwzajemniał pocałunek, wkładając w niego wszystkie emocje, które powstrzymywał przez ostatnie dni.
Cała reszta rozpłynęła się — otaczający ich pokój, wspomnienie twarzy Lucjusza w ciemności, zalegający w jelitach strach. Wszystko zostało zastąpione stale narastającym podnieceniem. Harry przerwał pocałunek, zaniepokojony, że jego nagła erekcja jest czymś niewłaściwym. Że to nie czas ani miejsce, aby pozwolić sobie na takie emocje.
Ale Draco przyciągnął go z powrotem, naparł na niego całym ciałem i całował jak ktoś zdesperowany. Także był twardy i tym razem nie odepchnął Harry’ego od siebie.
Umysł Pottera przegrywał bitwę z hormonami, powoli, ale stanowczo.
— Pragnę cię — szepnął, przesuwając wargi w stronę ucha Malfoya i ściskając ich erekcje razem. Gdy wrażliwe miejsca potarły o siebie, obaj jęknęli.
— Sypialnia — rzucił Draco i zrobił krok do tyłu. Potykali się, pokonując salon, nadal ze sobą spleceni, ciągle całując się i dotykając tak bardzo, jak to możliwe. Harry nigdy nie czuł czegokolwiek nawet zbliżonego do tego poziomu pasji, nie mógł oderwać od Draco dłoni ani ust, nawet na czas potrzebny do zdjęcia ubrań.
Dotarli do drzwi, ale uderzyli w nie tak mocno, że się zamknęły*. Harry przycisnął Malfoya do ich powierzchni, unieruchamiając mu ręce po obu stronach głowy i całując wystarczająco gwałtownie, aby posiniaczyć skórę. Malfoy naparł na niego i założył mu jedną nogę za kolano, żeby przyciągnąć go jeszcze bliżej.
Harry przesunął się i ich erekcje otarły się o siebie. Jęki zmieszały się w jeden i nawet o tym nie myśląc, Potter zaczął popychać biodra w stronę Malfoya. Uświadomił sobie, że Draco zareagował na to i zakołysał się przeciw niemu. Obaj napierali na siebie coraz mocniej i poruszali się w coraz bardziej szalonym tempie.
Nie wiedział, jak długo to trwało, ponieważ czas zdawał się stanąć w miejscu. Był tylko on i Draco, ich wargi, języki i erekcje, naciskające na siebie przez cienką bawełnę i szorstkie dżinsy, mocniej, szybciej...
Malfoy krzyknął i przerwał pocałunek, unosząc do góry brodę. Harry wpił się w jego wyeksponowaną szyję, czując, że orgazm jest już bardzo blisko. Uderzył czołem o drzwi, ale nawet tego nie zauważył. Wszystko, czego był świadomy, to ucisk w pachwinach, przypływ doznań i nieustanna wędrówka na szczyt, która skończyła się, gdy doszedł. Wydawało się, że trwało to bardzo długo, a potem obaj drżeli, wzajemnie pomagając sobie utrzymać się na nogach. Kiedy umysł Harry’ego wreszcie oczyścił się na tyle, aby mógł jasno myśleć, mężczyzna puścił nadgarstki Malfoya i od razu poczuł, jak Draco obejmuje jego nagi tors.
— Nie do końca udało nam się zrobić to w sypialni — powiedział Harry, wdychając delikatny zapach potu we włosach Malfoya.
Draco wypuścił powietrze.
— Nie zdążyliśmy nawet zdjąć ubrań. Czy to nie żałosne?
Harry zrobił krok do tyłu. Niewątpliwie obaj byli teraz brudni. Spojrzał na zarumienioną twarz Ślizgona.
— Mam to gdzieś.
Patrzyli na siebie przez chwilę, nie do końca pewni, co zrobić. Żaden z nich nie planował tego, co się wydarzyło i gdyby Harry był przy zdrowych zmysłach, powstrzymałby ich. Nie miał bladego pojęcia, co to dla nich oznaczało i co pomiędzy nimi zmieniło. Czy Malfoy zdecyduje się z nim przespać?
Draco patrzył na niego z nieczytelną miną. Harry przełknął ślinę i spróbował nie czuć się winny, że bardziej obchodzi go seks ze Ślizgonem niż to, czy jest teraz bezpieczny. Westchnął z nadzieją, że jego pragnienie nie jest zbyt oczywiste.
— Co teraz? — zapytał.
Draco odsunął sie od drzwi na tyle, aby je otworzyć.
— Co powiesz na prysznic? — W jego zachowaniu było coś niemalże nieśmiałego, coś, co poruszyło wnętrzem Harry’ego. W odpowiedzi mógł jedynie kiwnąć głową.
Skierował się za Malfoyem do sypialni i obserwował, jak się rozbiera, zdejmując z siebie jedną część garderoby po drugiej, nie przestając patrzeć Harry’emu w oczy. Potter stał jak zahipnotyzowany, gdy Draco ściągnął przez głowę koszulę, a potem dmuchnął na kilka pasemek włosów, które opadły mu na twarz. Nie odwrócił spojrzenia, gdy jego ręka powędrowała w dół klatki piersiowej, aby rozpiąć spodnie, ani wtedy, gdy zgiął się odrobinę, żeby je z siebie zsunąć, a potem jednym krokiem od nich uwolnić. Coraz więcej bladej skóry pojawiało się przed jego oczami, aż wreszcie Draco stanął przed nim nagi.
Harry niemal nie mógł oddychać. Bał się ruszyć czy cokolwiek powiedzieć, na wypadek, gdyby wszystko rzeczywiście było snem. Poczuł ukłucie lęku, że Malfoy jedynie go drażnił i wcale nie miał zamiaru się z nim kochać. Ale wtedy Draco odwrócił się i poszedł do łazienki. Harry wahał się kilka sekund, zanim odkleił od ciała wilgotną piżamę, po czym ruszył jego śladem.
Zanim Ślizgon wszedł pod rozpryskującą się wodę, posłał mu uśmiech przez ramię. Wyglądało to na zaproszenie, więc Harry do niego dołączył. Przez prawie minutę stał tylko i obserwował, jak Malfoy, z zamkniętymi oczami, odchyla głowę do tyłu, wprost pod spadający strumień, po czym wplata długie palce w pokryte czerwonymi pasemkami, jasne włosy i odgarnia je z twarzy, tak, że przypominały teraz fryzurę, jaką nosił w dzieciństwie w szkole. A potem odchylił się jeszcze bardziej, tak, że woda spływała mu po policzkach, szczęce i szyi.
Harry czuł się rozdarty pomiędzy pragnieniem patrzenia a dołączenia się do niego. W końcu namydlił ręce i nieśmiało przebiegł palcami wzdłuż jego klatki piersiowej. Malfoy drgnął, ale pozwoli się swobodnie dotykać. Ręce Harry’ego poruszały się płynnie po pokrytej śliską substancją fakturze skóry i mięśni. Przebiegały lekko po miejscach, gdzie Draco wydawał się zdecydowanie zbyt szczupły i zwlekały tam, gdzie znalazły coś intrygującego. Przesunęły się po plecach w dół, aż do zagłębienia na granicy pośladków. Wytatuowany smok mrugnął do Harry’ego, a potem ziewnął. Gdy mężczyzna tropił palcem jego kręgi, stworzenie zwinęło się w kłębek jak kot. Potter uśmiechnął się i pozwolił dłoniom ześlizgnąć się jeszcze niżej. Malfoy gwałtownie nabrał powietrza, gdy palce Harry’ego zagłębiły się w szczelinę między pośladkami i podrażniły jego wejście, zanim rozpoczęły wędrówkę z powrotem do góry. Ślizgon także sięgnął po mydło i wciągnął Harry’ego pod strumień wody.
Potter zamknął oczy, delektując się dotykiem gładkich dłoni, poruszających się powoli po jego piersi, wzdłuż boków, po krzywiznę kręgosłupa. Nie był w ten sposób dotykany przez nikogo już od dłuższego czasu i niemal zapomniał, jak bardzo wrażliwy się przez to staje. Część jego chciała te ręce odepchnąć, zanim uda im się dotrzeć zbyt głęboko. Stał nieruchomo, aż do momentu, gdy nie mógł tego dłużej znieść i pocałował Malfoya.
Trwali tak, pod rozpryskującym się, gorącym strumieniem jeszcze przez długi czas po tym, jak spłukali z siebie całe mydło. Harry’emu wydawało się, że od powolnego poślizgu języka Draco po jego własnym, od wrażenia, jakie dostarczała spływająca im po twarzach i do otwartych ust woda, od pieszczoty gorących warg mógłby umrzeć.
W końcu Malfoy odsunął się i zakręcił kurki. Spojrzał w dół, między ich ciała i uśmiechnął się.
— To dla mnie?
Harry złapał go za rękę i zawinął ją wokół swojego na powrót twardego penisa.
— Naprawdę musisz pytać?
Draco uwolnił rękę i podał Harry’emu ręcznik.
— Tym razem zrobimy to właściwie. W łóżku.
Potter uśmiechnął się i zaczął wycierać.
Zdołali trzymać się od siebie z daleka na czas potrzebny na wytarcie i przejście do sypialni. Harry poczuł się dziwnie zakłopotany, widząc, jak Draco szpera w szufladzie i wyciąga z niej prezerwatywę i tubkę nawilżacza. Położył wszystko na nocnym stoliku i obrócił się. Jego twarz przybrała czujny wyraz.
Harry wyciągnął rękę, aby wytropić linię cienia na boku Malfoya.
— Wcześniej powiedziałeś, że nie dasz rady się ze mną kochać. Teraz jesteś pewien?
Draco kiwnął głową, przysunął się bliżej i położył obok.
— Prawdopodobnie będę żałował, ale... Żałowałbym bardziej, gdybym tego nie zrobił. — Pocałował Harry’ego w ramię, tak lekko, że Potter poczuł, jak jego gardło się zaciska. — A co z tobą? Mówiłeś, że nie nadajesz się do niezobowiązującego seksu.
„Zbyt późno na dylematy”, pomyślał Harry, przyciągając Malfoya bliżej. Uświadomił sobie, iż ma nadzieję, że to spotkanie okaże się czymś więcej niż tylko niezobowiązującym aktem. Wsunął kolano między nogi Malfoya.
— Zakładam, że jesteśmy tu bezpieczni? Przed... — przerwał, rozumiejąc, iż nie powinien wyjawiać tego, co zobaczył.
Draco pocałował go, jak gdyby chciał powstrzymać od dalszego mówienia.
— Tak, jesteśmy — szepnął. — Wszystko inne może poczekać do rana.
Po tych słowach przetoczył się na plecy, ciągnąc go za sobą. Harry uśmiechnął się, zdumiony uczuciem dotyku ciepłej skóry, stykającej się z jego ciałem, pierwszy raz od miesięcy. Malfoy także się uśmiechnął, naprawdę zapraszająco, i Potter nie mógł się oprzeć. Pochylił głowę do kolejnego pocałunku. Draco wydał z siebie pełen zadowolenia dźwięk i lekko się pod nim przesunął.
Harry zmusił się, aby być cierpliwym. Nie chciał myśleć, że to ich jedyna wspólna noc, ale na wszelki wypadek zamierzał wykorzystać ją jak najlepiej. Całował go długo, aż w końcu zostawił jego usta na rzecz szyi i piersi.
Uświadomił sobie, że nigdy wcześniej nie kochał się z mężczyzną. A przynajmniej nie w ten sposób: powoli i ostrożnie, bez ubrań, odsłonięty i tak bardzo przepełniony uczuciami. Zatrzymywał się, aby obejrzeć dokładnie każdy nowy kawałek skóry, zanim go spróbował, zdumiony faktem, iż ciało Malfoya wcale nie jest tak doskonałe, jak mu się wydawało, i że wcale go to nie obchodzi. Właściwie to nawet podobało mu się, że Draco ma kilka brzydkich blizn w miejscach, które zwykle pozostawały zakryte przez ubranie, a na jednym boku widniał duży, mniej więcej tygodniowy siniak. Podobało mu się też, że pewne części jego ciała były zbyt szczupłe, a inne dziwnie umięśnione.
Przebiegł koniuszkami palców po drobnych, jasnych włoskach pokrywających jego klatkę piersiową. Sprawiały, że Draco, w porównaniu z nim, wyglądał niemal chłopięco. Pocałował piegi na jego ramionach, postanawiając później zrugać go za spędzanie zbyt wielu godzin na słońcu bez żadnej ochrony.
Draco wciągnął z sykiem powietrze, gdy Harry musnął językiem szybko twardniejący sutek. Powiercił się trochę i jęknął. Potter spojrzał na niego, jednak Draco miał zamknięte oczy. Zajął się drugim sutkiem, zastanawiając się, czy mężczyźni naprawdę robią w łóżku takie rzeczy. Nie posiadał wiele więcej doświadczenia niż to, jakie zdobył z kobietami. Miał nadzieję, że okaże się ono wystarczające.
— Wiesz, że nigdy wcześniej tego nie robiłem — szepnął z ustami tuż przy piersi Draco.
— Mmm... — chrząknął Malfoy w odpowiedzi. Wyglądało na to, że mówienie sprawia mu kłopot. — A co... z Colbym?
Harry polizał żebro, które wydawało mu się za bardzo wystające.
— To co innego — odpowiedział. — Na stojąco, w ubikacji... to nie są idealne warunki na seks. — Wcisnął nos do pępka Malfoya, na co ten zachichotał.
— Och... racja.
Potter poszczypał go wzdłuż linii pięknych, jasnych włosów, schodzących w dół brzucha. Jego podbródek musnął naprężonego penisa. Draco westchnął głęboko, a Harry oparł się na łokciu i zaczął mu się dokładnie przyglądać. Co prawda nie miał tyle doświadczenia, by móc porównać go z innymi, ale członek Malfoya zdawał się być średniej wielkości. Mniejszy niż jego własny, większy niż Colby’ego i być może nawet trochę większy niż można by się spodziewać po kimś o przeciętnej wadze.
Dobiegł go dźwięk frustracji.
— Czy byłbyś łaskaw odrobinę przyspieszyć?
Harry pochylił się do przodu na tyle, aby złożyć pocałunek na złączeniu uda i biodra.
— A jeśli nie, to co?
— Nie, nic, po prostu za chwilę oszaleję, to wszystko. — Ton głosu Malfoya był lekki i Harry odniósł wrażenie, że tak naprawdę wcale mu to nie przeszkadza.
Całował i badał dalej biodra, kolana i stopy, a potem drogę po wewnętrznej stronie jednego uda. Draco pisnął, gdy oddech Harry’ego musnął jego jądra i po raz kolejny, gdy mężczyzna przeciągnął czubkiem języka od spodu w górę po jego erekcji.
Zaczął się podnosić, ale kolana Malfoya zacisnęły się wokół jego głowy.
— Nie, nie przestawaj. Proszę, tylko...
Harry roześmiał się i nacisnął na tylną stronę jego ud, aż kolana niemal dotknęły klatki piersiowej Draco.
— Nie słyszałeś o grze wstępnej?
Malfoy mruknął coś gderliwie.
— To coś z babskich fantazji, tak? Łącznie z czekoladkami i ckliwymi filmami?
Potter uśmiechnął się i ułożył na brzuchu. Oddech Draco przyspieszył, kiedy Ślizgon zrozumiał, że Harry zaczyna czuć się swobodnie. Potter puścił jego uda, więc Draco sam złapał za własne kolana. Właśnie taką pozycję Harry kochał u kobiet. Otwarte dla niego i drżące z potrzeby. Uświadomił sobie, że mężczyzna w ten sposób również mu się podoba, mimo że widok był inny.
Trącił czubkiem nosa jądra Malfoya, a potem musnął językiem skórę poniżej. Draco na chwilę przestał oddychać, tylko po to, aby zaraz mocno wciągnąć powietrze, gdy język kochanka powoli ruszył dalej.
— Och, Boże... — wymamrotał.
Potter pokręcił językiem wokół wejścia, a potem powoli wsunął do środka sam jego koniec, na co Draco podciągnął kolana jeszcze mocniej, jęcząc przy tym niespójnie. Harry wszedł nim w niego tak głęboko, jak potrafił, po czym zaczął go łagodnie pieprzyć. Czując, jak Malfoy drży, nie mógł powstrzymać uśmiechu.
— Jesteś pewien, że... nigdy wcześniej tego nie robiłeś?
— Dziewczyny mają to samo, wiesz? — odparł ze śmiechem. Lekko uderzył językiem mięśnie, zanim zagłębił się ponownie.
— To nie w porządku — wymamrotał Draco. Mamrotanie przekształciło się w jęk, gdy Harry poruszył się kilka razy szybko tam i z powrotem.
Potter nie przestawał, dopóki z wysiłku nie rozbolała go szczęka, po czym polizał drogę powrotną do penisa, tym razem nie będąc już tak ostrożny i delikatny. Wziął wilgotną główkę do ust i possał, próbując sobie przypomnieć ruchy „słowa Malfoya — język Colby’ego” na nim samym noc wcześniej. Draco puścił swoje kolana i oparł nogi na ramionach Harry’ego, a dłonie zacisnął na prześcieradle po obu stronach ciała.
— O Boże, proszę, przestań... — jęknął. Harry wypuścił jego penisa i uniósł wzrok. Pierś Malfoya pięknie błyszczała od potu, sprawiając, że w przyćmionym świetle Draco zdawał się iskrzyć. — Nie chcę skończyć za szybko — sapnął.
Harry podpełzł bliżej, z kolanami Draco ciągle wspartymi o swoje ramiona, i uśmiechnął się od niego.
— W takim razie, czego chcesz? — zapytał Harry. Bo czego on sam chce, wiedział doskonale.
Malfoy uśmiechnął się.
— Chcę, żebyś mnie pieprzył. — odparł. — Nie, żądam, żebyś mnie pieprzył.
— Żądasz? — Harry roześmiał się. Przez chwilę rozważał, czy nie powiedzieć kochankowi czegoś złośliwego na temat doboru słów, ale Draco już sięgał po prezerwatywę. Mrugnął do Harry’ego, gdy otwierał opakowanie, a potem wsunął kondom na jego penisa, nawet nie patrząc, co robi. Potter przymknął oczy w reakcji na ten krótki kontakt i zastanowił się, jak długo będzie mógł wytrzymać. Bądź co bądź marzył o pieprzeniu Malfoya już od jakiegoś czasu. Tubka nawilżacza została wciśnięta do jego ręki. Widząc zadowolony uśmieszek na twarzy Ślizgona, Harry zaczerwienił się. Rozprowadził na dłoni sporą ilość żelu i wychylił się do przodu na tyle, aby mógł całować Malfoya, kiedy wsuwał w niego jeden palec, a potem drugi, poruszając nimi powoli.
Wyraz twarzy Draco zmienił się zupełnie.
— Próbujesz mnie zabić, tak? — szepnął tuż przy ustach Harry’ego. — Masz jakieś pojęcie, co ze mną robisz?
Potter odszukał językiem jego wargi i uśmiechnął się.
— Planowałem to już od długiego czasu.
Usunął palce i zastąpił je penisem, poruszając się do przodu powoli, aż zanurzył się całkowicie. Czuł, jak ciało Malfoya napina się w proteście. Wiedział, że potrzebuje chwili czasu na dostosowanie się, zignorował więc instynkt każący mu się ruszyć i zmusił się, aby pozostać nieruchomym tak bardzo, jak to możliwe.
Moment wejścia w kogoś zawsze był dla Harry’ego niesamowity i ten raz nie stanowił wyjątku. Czyste gorąco czyjegoś ciała otaczającego wrażliwą skórę jego penisa, nacisk, wrażenie sięgania do wnętrza innej osoby — nie pojmował, jak ludzie mogli dzielić się tym tak łatwo, tak przypadkowo. Intensywność tego, co czuł, zmusiła go do zamknięcia oczu, inaczej całkowicie by go obezwładniła.
Zaraz jednak uniósł powieki i zobaczył twarz Malfoya — jego zamknięte oczy, rozchylone usta i minę, świadczącą o czymś pomiędzy bólem a przyjemnością. Draco zmarszczył czoło i powoli wypuścił powietrze.
— Boże, to jest doskonałe — powiedział.
Harry czuł w głowie pulsujące uderzenia własnego serca.
— Tak — odparł i zaczął się ruszać.
Zmusił się, aby robić to powoli, wręcz nieznośnie powoli. Doznania były tak mocne, iż obawiał się, że skończy, jeśli tylko przyspieszy choć odrobinę. Oparł się przedramionami po obu stronach torsu Malfoya, stykając ich piersi ze sobą. Draco był teraz niemal zgięty w pół, ale nie wyglądał na kogoś, komu to przeszkadza. Harry spróbował go pocałować, lecz skoncentrowanie się na więcej niż jednym ruchu jednocześnie okazało się zbyt trudne. Zadowolił się dotykiem czoła o czoło i w końcu znalazł rytm, który mógłby utrzymać, nie tracąc przy tym nad sobą kontroli.
Nie miał bladego pojęcia, co czuł jego kochanek, mógł mieć jedynie nadzieję, że robi to poprawnie. Pieprzył Cho w ten sposób zaledwie kilka razy, po dużej ilości próśb oraz rimmingu i zawsze zastanawiał się, dlaczego ten szczególny akt był dla niego aż tak erotyczny.
„No tak, pewnie był ku temu dobry powód”, pomyślał, dusząc śmiech.
Malfoy otworzył oczy i uśmiechnął się.
— Dobrze się bawisz?
Pytanie zupełnie go zaskoczyło, więc zatrzymał się w połowie ruchu.
— Tak. A ty?
Draco otoczył jego ramiona rękami.
— Kurwa, tak. Nie przestawaj.
Uniósł głowę wystarczająco, aby go pocałować i Harry poczuł, jak coś rozpływa mu się w żołądku. Popchnął Malfoya na materac i wziął w posiadanie jego usta, tak, jak brał ciało. Ślizgon jęknął i poruszył pod nim biodrami.
— Możesz skończyć w ten sposób? — szepnął mu wprost do rozchylonych ust. — Nie wiem, co...
— Dotknij mnie — polecił Malfoy, popychając jedną z rąk Harry’ego pomiędzy ich ciała.
Sytuacja wymagała odrobiny koordynacji i napięcia mięśni brzucha, ale w końcu udało mu się pocierać penisa Draco i pieprzyć go równocześnie. Jego własny orgazm był już bardzo blisko, ale Harry chciał, aby Malfoy doszedł pierwszy.
— Jesteś cudowny — powiedział z jękiem.
— Tak samo, jak ty... och, nie przestawaj... twoją ręką...
— Nie mogę zrezygnować — kontynuował Harry, dotykając wargami ust Malfoya. — Nie mogę wrócić bez ciebie.
— Nie teraz, Harry — stęknął Draco.
— Proszę, tylko... obiecaj mi, że to przemyślisz. — Prawie nieświadomie przyspieszył pchnięcia.
— Harry... — pisnął Malfoy. — Nie...
— Potrzebuję cię.
Draco wydał z siebie dźwięk przypominający szloch, ale zdawał się on być oznaką przyjemności.
— Och, Boże...
Obaj byli teraz spoceni, więc dłoń Harry’ego na penisie Malfoya poruszała się bez problemu.
— Chcę, żebyś zrobił to ze mną — powiedział, świadomy podwójnego znaczenia swoich słów. — Proszę...
Draco krzyknął i wygiął plecy w łuk, unieruchamiając tym rękę Harry’ego. Potter wsparł łokcie o materac i wbił się w niego mocno, trzęsąc się, gdy poczuł, jak ciało kochanka zaciska się wokół jego erekcji. Teraz tylko niejasno świadomy, jak jego biodra uderzają o pośladki Malfoya, stracił już nad sobą kontrolę. Kiedy dochodził, ukrył twarz w ramieniu Draco.
Przez chwilę, z wyjątkiem oddychania, leżeli nieruchomo. Ręce Malfoya ściskały go mocno, tak mocno, iż zaczął się zastanawiać, czy ze Ślizgonem wszystko w porządku. Pokręcił się trochę, a wtedy Draco go uwolnił. W odsłoniętych miejscach poczuł chłód, gdy powietrze owiało spoconą skórę. Ruszył biodrami na tyle, aby móc wysunąć się z kochanka i przez kilka sekund mocował się z prezerwatywą, po czym, zrelaksowany, ponownie na niego opadł.
— To było niesamowite — powiedział Malfoy. — Och, Boże.
Potter uśmiechnął się z ustami tuż przy jego ramieniu.
— Proszę, mów do mnie Harry.
Przez moment trwała cisza, po której Draco prychnął i uderzył go lekko.
— Jesteś takim palantem.
Harry podniósł głowę i pocałował go. Malfoy wykręcał się przez chwilę i śmiał, ale w końcu poddał się i pozwolił całować. Gdy wydał z siebie piszczący dźwięk, Potter przesunął ciężar ciała na jeden łokieć i spojrzał na niego z góry.
— Mówiłem poważnie. Chcę, żebyś ze mną wyjechał.
Malfoy przymknął oczy.
— Harry...
— Mogę ci pomóc. Wiesz, ciągle mam wpływy w ministerstwie. Wszystko, o co proszę, to abyś wziął to pod uwagę, być może tylko na kilka najbliższych tygodni. — Draco uniósł powieki i Harry pocałował go w czubek nosa. — Mógłbyś zostać ze mną. Moglibyśmy robić to każdego dnia. — Uniósł pytająco brew.
— I dwa razy w niedzielę? — zapytał Malfoy z uśmiechem. Serce Harry’ego zabiło szybciej. — Nie mogę składać żadnych obietnic — kontynuował z zanikającym teraz uśmiechem. — To bardziej skomplikowane niż możesz sobie wyobrazić.
Potter skinął głową i trącił nosem policzek Malfoya.
— Chcę zrozumieć. Chcę pomóc. Ale najbardziej, żeby być zupełnie szczerym, chcę ciebie. — Oparł się policzkiem o pierś Ślizgona i westchnął, słuchając uderzeń jego serca. — Nie mogę znieść myśli o powrocie bez ciebie. Już prędzej nie wyjadę w ogóle. — Zrozumiał, że naprawdę by to zrobił.
— Nie wrócisz? — zapytał Draco, kreśląc dłonią kręgi na jego plecach. — Mówisz poważnie?
— Tak. Myślę o rzuceniu wszystkiego i pozostaniu tutaj. Nic tam na mnie nie czeka.
— Nic poza pracą, domem i przyjaciółmi...
— Nic z tego nie wydaje się ostatnio ważne. — Harry westchnął.
— Nie jesteś tu bezpieczny — szepnął Malfoy, ponownie zaciskając wokół niego ramiona.
— Ty także nie jesteś — zareplikował Potter.
— W porządku — odezwał się Malfoy po chwili ciszy.
— W porządku?
— Zastanowię się.
— Naprawdę? — Harry poderwał głowę. Draco przytaknął, choć nie wyglądał szczególnie entuzjastycznie, ale i tak dostał całusa. — Chociaż na parę tygodni. Od wieków nie byłeś w domu, prawda?
— Tak — odparł Draco i ponownie zamknął oczy. — Racja.
Potter pocałował go w szyję, a potem, prawie nieświadomie, zaczął ją lizać i kąsać.
— Harry — jęknął Malfoy. — Jest piąta rano. Możemy się przespać, zanim zrobimy to znowu?
— Przepraszam — szepnął Harry i ułożył się obok. — Nie mogę się powstrzymać.
— Jeśli będziesz chciał, jutro mamy cały dzień. — Draco ziewnął i odwrócił się na drugi bok, a Harry przerzucił przez niego ramię. — Cały dzień. Żeby tylko moja dupa wytrzymała — dodał Malfoy i już po kilku minutach spał. Harry przywarł do niego mocno, co rzadko robił po seksie, i w końcu także zasnął.

11 lutego, 2004: środa

Obudził się, gdy słońce widniało już wysoko na niebie. Przeciągnął się i ziewnął. Poduszka pachniała Draco, a kołdra seksem. Harry uśmiechnął się, czując, jak od tego zapachu niemal kręci mu się w głowie.
Obrócił się na plecy i otworzył oczy. Był sam w łóżku, ale w powietrzu unosił się ciężki aromat kawy. Zastanowił się, czy Malfoy wróci, jeśli on sam po prostu tu zostanie.
Po kilku minutach zaczął jednak odczuwać samotność, więc uniósł się i zlustrował pokój zmrużonymi oczami. Zarówno okulary, jak i piżama, którą zrzucił z siebie noc wcześniej, leżały na podłodze. Wyciągnął rękę i skoncentrował się. Okulary uniosły się i powoli popłynęły w powietrzu w jego kierunku. Kosztowało go to trochę wysiłku, ale okazało się łatwiejsze, niż oczekiwał. Być może po powrocie do domu powinien zapisać się na szkolenie w posługiwaniu się magią bezróżdżkową. Mając za sobą zakończoną sukcesem misję i posiadając taką umiejętność mógłby poprosić o kolejne zadanie, może znowu o coś w terenie. Może nawet on i Malfoy mogliby pracować razem?
Między innymi. Obudził się z erekcją i jego myśli krążyły teraz nad sposobem złagodzenia tego szczególnego problemu.
Przez chwilę rozważał wyjście z sypialni nago, mając nadzieję, że Malfoy zrozumie aluzję, ale w zamian jednak nałożył na siebie poplamione spodnie od piżamy. Było z nimi związane szczególnie przyjemne wspomnienie.
Otworzył drzwi i wszedł do salonu.
— Draco? — zawołał. Malfoy siedział na podłodze z kolanami podciągniętymi do piersi. Jego srebrna bransoletka unosiła się przed nim w powietrzu, obracając się powoli. Wokół niego walały się kartki papieru. — Och, Boże. — Gdy Ślizgon na niego spojrzał, bransoletka stuknęła o podłogę. Oczy otoczone miał czerwonymi obwódkami, jak gdyby jakiś czas temu płakał. Wyraz twarzy nie był podobny do niczego, co Harry widział wcześniej. — Draco, nie...
— Ufałem ci — odezwał się Malfoy cicho. — Mówił mi, żebym tego nie robił. Powiedział, dla kogo pracujesz, z jakiego powodu tu przyjechałeś i że jestem głupcem, że ci ufam. — Potrząsnął głową i odwrócił wzrok. Harry stał w miejscu jak zamurowany. Nie miał bladego pojęcia, co powiedzieć lub zrobić. — Myślę, że powinieneś wyjść — dodał Malfoy.
— Draco, proszę. Wiem, jak to wygląda, ale...
— Jak to wygląda? — zadrwił Ślizgon. — Do kurwy nędzy, Harry! — Podniósł kilka kartek i pomachał nimi. — To wygląda jak streszczenie informacji, które CIA zebrało o mnie w Nowym Jorku, a to jest zapis moich rozmów telefonicznych. A to lista ludzi, których pieprzyłem, jak gdyby cokolwiek mogło ich to obchodzić. — Zlustrował podłogę i uniósł kolejną kartkę. — A tutaj, Harry, napisano wszystko o tym, jak mnie poznajesz i jak ciężko pracujesz, aby zdobyć moje zaufanie.
— Nie — szepnął Harry, potrząsając głową. — Draco, nie...
Malfoy podniósł jeszcze jedną kartkę.
— A kiedy już ci zaufam, miałeś przekazać mnie w ręce ministerstwa. — Popatrzył na niego z twardym wyrazem twarzy. — Właśnie o to chodziło poprzedniej nocy, prawda?
— Nie! — odparł Harry, czując, że sytuacja staje się coraz bardziej beznadziejna. — O Boże, wiem, że to... Ale nie widziałeś wszystkiego. Pozwól mi wyjaśnić...
— Nie ma nic do wyjaśnienia — powiedział Malfoy. — Okłamałeś mnie i ciągle to robisz. — Harry zaczął na poważnie panikować. Zrobił krok do przodu, ale wtedy, jak gdyby znikąd, w ręce Draco pojawiła się nakierowana w jego stronę różdżka. — Lepiej zostań tam, gdzie jesteś — warknął Ślizgon i szybko wstał. — Prawie ci się udało, wiesz? Uwierzyłem we wszystko, co powiedziałeś zeszłej nocy. — Potrząsnął głową ze wstrętem. — Chciałem z tobą wyjechać. Trzymałbyś mnie za rękę aż do chwili, gdy oddałbyś mnie w ich łapy, prawda?
— Nie — odpowiedział Harry. — Mylisz się. Proszę, nie rób tego.
— W czym się mylę?! — wyrzucił z siebie Malfoy, machając raportem. Harry widział, że było to pozwolenie na użycie wszelkich metod, aby tylko sprowadzić go z powrotem, i zadrżał. — Kazali ci mnie uwieść i w ten sposób namówić do powrotu, czy był to twój własny pomysł?
— Przysięgam, że to nie było tak.
— A dlaczego, do jasnej cholery, mam ci teraz wierzyć? — parsknął Draco. Wyraz jego twarzy przepełniony był gniewem, ale pod spodem Harry widział także ból. — Nigdy cię nie okłamałem. Unikałem prawdy, oczywiście, ale nigdy nie kłamałem. Na żaden temat. — Zacisnął zęby.
Potter mógł tylko na niego patrzeć. Malfoy miał rację. Powinien powiedzieć mu wszystko wcześniej, bo teraz... Zrobił krok do przodu, desperacko analizując podłogę. Gdyby tylko mógł znaleźć swoje żądania, w których napisał, że zrezygnuje, być może...
Ślizgon warknął coś, co zabrzmiało jak zaklęcie, którego Harry nigdy wcześniej nie słyszał. Kartki zawirowały wokół niego, porwane gwałtownie przez powietrze, po czym poleciały do pustego plecaka, razem z jego różdżką i płaszczem. A potem w powietrze uniósł się sam plecak i pomknął wprost w jego kierunku.
Uchylił się, ale plecak wydawał się przewidzieć jego ruch. Uderzył go w brzuch, wystarczająco mocno, aby na chwilę pozbawić oddechu. Potter zatoczył się do tyłu, kaszląc i patrząc na Malfoya. Różdżka ciągle była skierowana w jego stronę, a twarz Ślizgona wyrażała potworną wściekłość. Harry zadrżał, gdy pomyślał, jak bardzo Ślizgon przypomina w tym momencie swojego ojca.
— Powinieneś odejść — szepnął Draco. — Teraz, zanim zrobię coś, czego będę żałował.
Harry, oszołomiony, ruszył w stronę drzwi. To nie mogło się wydarzyć! Musiał śnić! Zapewne za moment się obudzi, a Malfoy będzie spał bezpiecznie w jego ramionach.
Drzwi za nim otwarły się same, więc wycofał się na korytarz. Wiedział, że powinien coś powiedzieć, ale nie miał pojęcia co. Był kompletnie i całkowicie zagubiony.
Rozległ się trzask drewna uderzającego o futrynę i Harry został sam, stojąc przed mieszkaniem Malfoya w samych spodniach od piżamy, przyciskając plecak do klatki piersiowej. Za sobą usłyszał ciche sapanie, więc odwrócił się i ujrzał starą kobietę, zerkającą na niego przez uchylone drzwi. Zignorował ją i ponownie spojrzał na wejście do mieszkania Malfoya. Draco poczuł się zraniony i wściekły, a Harry nie mógł go za to winić. Być może uspokoi się w ciągu kilku godzin, a wtedy będzie mógł wrócić i jeszcze raz spróbować z nim porozmawiać. Wyjął z plecaka płaszcz i buty, założył je i ruszył w dół schodów.
Nie miał pewności, czy hotel, w którym mieszkał jest bezpieczny, ale nie istniało żadne inne miejsce, do którego mógł pójść. Była tam reszta jego rzeczy, a poza tym i tak musiał uregulować rachunek. I miałby możliwość porozmawiania z Hermioną. Poczuł ogarniającą go ulgę, więc zaczął ruszać się szybciej. Tak, przyjaciółka z pewnością będzie wiedziała, co robić.
...